Boya/Mürekkep Tüketim Hesaplayıcı

Kuru film kalınlığı (DFT), boyanın kuruduktan sonra yüzeyde kalan katman kalınlığıdır. Yaş film kalınlığı (WFT) ise uygulandığı andaki kalınlıktır. Boya kurudukça çözücü buharlaşır ve film incelir. Aradaki fark, boyanın katı madde oranına bağlıdır: düşük katı oranı daha fazla incelme demektir.

Hacimsel katı madde oranı, boyanın kuruduktan sonra yüzeyde ne kadar malzeme bırakacağını belirler. Yüksek katı oranlı boyalar daha az tabaka ile istenen kalınlığa ulaşır, bu da daha az boya tüketimi, daha kısa kuruma süresi ve daha düşük maliyet anlamına gelir. İki boyanın gerçek maliyetini karşılaştırırken fiyat değil, katı oranı başına maliyet önemlidir.

Kayıp oranı uygulama yöntemine ve ortam koşullarına bağlıdır. Fırça/rulo ile iç mekanda %15-20, tabancayla iç mekanda %25-30, dış mekanda rüzgarlı koşullarda %40-50 kayıp oluşabilir. Airless sprey sistemleri, HVLP tabancaları ve elektrostatik boyama ile kayıplar azaltılabilir.

Hacimsel katı (% volume solids), boyanın hacminin ne kadarının kuruduktan sonra kalacağını gösterir. Ağırlıkça katı (% weight solids) ise ağırlık bazındadır. Film kalınlığı hesaplarında her zaman hacimsel katı kullanılır çünkü kaplama alanını hacim belirler, ağırlık değil. Pigment yoğunluğu yüksek boyalarda ağırlıkça katı, hacimsel katıdan çok daha yüksek olabilir.